ADHD

Centrum diagnozy trzymsie.pl

Specjalizujemy się w rozpoznaniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami uwagi.

Mówią o nas:

Rzeczpospolita
Wprost
Trojka
Puls Medycyny
Charaktery

Jak wygląda process diagnozy ADHD?

W Centrum Diagnozy ADHD trzymsie.pl przeprowadzamy całościową diagnozę zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami uwagi. Diagnoza obejmuje około 3-4 spotkań, podczas których brane są pod uwagę różne aspekty.

Dzięki temu otrzymasz pełny obraz swojego problemu.

W ramach spotkań dostaniesz arkusz wyników DIVA 5 wraz z podpisem i pieczątką diagnosty, który to dokument jest oficjalną diagnozą.

W przypadku dalszej pogłębionej diagnostyki w kierunku innym niż ADHD koszt opinii psychologicznej to 250 zł.

Dla osób, które przeszły proces diagnostyczny oferujemy także wsparcie terapeutyczne.

Wywiad wstępny

Wywiad wstępny (1 spotkanie)

Psycholog zapyta Cię o powód zgłoszenia, doświadczane trudności, historię leczenia (jeśli istnieje), a także choroby i obecnie przyjmowane leki. Ten wstępny wywiad służy zgromadzeniu informacji potrzebnych do postawienia hipotez.

Po wywiadzie otrzymasz drogą mailową przesiewowe kwestionariusze, które należy wypełnić przynajmniej 2 dni przed kolejną wizytą.

Wywiad diagnostyczny w kierunku ADHD

Wywiad diagnostyczny w kierunku ADHD
(2-3 spotkania)

opcjonalne

(opcjonalnie)

Jeśli podczas wywiadu psychologicznego, diagnosta postawi hipotezę odnośnie obecności innych zaburzeń, za zgodą pacjenta mogą odbyć się kolejne 2-3 spotkania nacelowane na sprawdzenie innych hipotez badawczych.

Centrum Diagnozy ADHD trzymsie.pl

W naszym Centrum Diagnozy ADHD zapewniamy rzetelne przeprowadzenie diagnozy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami uwagi online przez psychoterapeutów poznawczo-behawioralnych.

Agnieszka Achramowicz-Bielecki

Agnieszka Achramowicz-Bielecki

Certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna

Certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna z wieloletnim doświadczeniem. Jest specjalistką ds. merytorycznych w trzymsie.pl. Specjalizuje się w pracy z pacjentami cierpiącymi między innymi na zaburzenia lękowe, osobowości, nastroju oraz zmagającymi się z ADHD. Uczestniczyła w I i III Międzynarodowym Kongresie ADHD w Warszawie. Temat ADHD jest jej szczególnie bliski, dlatego wyszła z inicjatywą stworzenia Centrum Diagnozy ADHD w obrębie trzymsie.pl. Jest w trakcie szkolenia z ACT u Russa Harrissa, który jest światowej sławy trenerem ACT oraz autorem licznych książek przetłumaczonych na wiele języków.

Najbliższe terminy:

19.07 10:00
19.07 20:00
23.07 14:00
25.07 19:00
26.07 10:00
26.07 18:00
29.07 17:00
29.07 18:00
30.07 16:00
30.07 17:00
01.08 19:00
02.08 10:00

Koszt spotkania: 250zł

Marta Figurska

Marta Figurska

Certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna

Psycholog, certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna. W swojej pracy łączy założenia III fali terapii poznawczo-behawioralnych, głównie terapii schematu oraz terapii akceptacji i zaangażowania. Staż odbywała m.in. w Instytucie Psychiatrii i Neurologii oraz Mokotowskim Centrum Zdrowia Psychicznego. Pasjonuje się tematyką ADHD, stale poszerza swoją wiedzę, szkoląc się u polskich oraz zagranicznych specjalistów (m.in. Russ Harris, Jennifer Kemp).

Najbliższe terminy:

Jutro 17:00
18.07 08:00
Umów się na diagnozę

Koszt spotkania: 220zł

Katarzyna Olszówka

Katarzyna Olszówka

Certyfikowana psychoterapeutka poznawczo-behawioralna

Psychoterapeutka poznawczo-behawioralna w trakcie szkoły psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Stale współpracuje z Fundacją „Pięknie Pomagam”. Ukończyła studia psychologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, Studium Pedagogiczne UJ, studia podyplomowe Talent Management in Tech Companies na Akademii Górniczo-Hutniczej i akredytowany przez International Coach Federation (ICF) programu „Mukoid Institute’s Professional Coach Training Program”. Uczestniczy w wielu szkoleniach. Interesuje się tematyką ADHD.

Koszt spotkania: 220zł

Sylwia Leonhard

Sylwia Leonhard

Dyplomowany psychodietetyk

Dyplomowany psychodietetyk; specjalizuje się w żywieniu klinicznym – a więc dietoterapii, czyli „leczeniu” poprzez żywienie. Jest także studentką studiów podyplomowych z zakresu psychodietetyki oraz osobą ze zdiagnozowanym zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Ma świadomość roli kompleksowego spojrzenia na Pacjenta i wie, jak istotny wpływ na jego samopoczucie oraz stan zdrowia może mieć odżywianie. W związku z postawioną jej diagnozą, ze szczególną empatią współpracuje również z osobami dorosłymi, ze zdiagnozowanym ADHD, mając na uwadze wyzwania żywieniowe tej grupy Pacjentów.

Czym jest ADHD?

Oś czasu

Przez lata wokół ADHD narosło wiele nieporozumień. Sporo sprzecznych twierdzeń i teorii krzywdzi osoby dotknięte ADHD. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami uwagi (od ang. attention deficit hyperactivity disorder) dla niektórych jest sposobem funkcjonowania w świecie, pewnym „rodzajem osobowości”, jak to opisali E. Hallowell oraz John J. Ratey. Według tych dwóch autorów licznych książek na temat ADHD ten „rodzaj osobowości” staje się problematycznym lub nawet chorobliwym, kiedy zaczyna powodować cierpienie oraz problemy w życiu.

ADHD 6

Objawy ADHD

ZABURZENIA UWAGI I KONCENTRACJI: trudności w ich utrzymaniu, rozpraszalność uwagi, problemy z organizacją.

NADPOBUDLIWOŚĆ: nadmierna aktywność ruchowa, niepołączona z aktualnie wykonywaną czynnością.

IMPULSYWNOŚĆ I PORYWCZOŚĆ: tendencja do działania bez przewidywania konsekwencji, wyrażanie emocji i myśli bez zastanowienia.

Podatność na zranienie, duża wrażliwość emocjonalna oraz sensoryczna.

i wiele, wiele innych

Leczenie ADHD

FARMAKOTERAPIA- zaleca się leki stymulujące, przyjmowane pod ścisłą kontrolą lekarza psychiatry

PSYCHOTERAPIA - najczęściej poznawczo-behawioralna

PSYCHOEDUKACJA pacjenta oraz jego najbliższych

Jeśli zmagasz się z powyższymi objawami, warto umówić się na diagnozę

Trening banner
Recepcja

Wirtualna recepcja

    Dowiedz się więcej

    ADHD a funkcjonowanie i inne zaburzenia

    ADHD a funkcjonowanie i inne zaburzenia

    Jakie zaburzenia współwystępują najczęściej u osób z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami uwagi? Jak ADHD wpływa na funkcjonowanie?

    Przeczytaj artykuł certyfikowanej psychoterapeutki Agnieszki Achramowicz-Bielecki

    ADHD a funkcjonowanie i inne zaburzenia

    ADHD a terapia schematu

    Czym są nieadaptacyjne schematy? Jakie występują u osób z ADHD? O zespole nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami uwagi z perspektywy terapii schematu pisze certyfikowana psychoterapeutka Marta Figurska.

    ADHD a funkcjonowanie i inne zaburzenia

    Neurorozwojowy charakter ADHD

    Niektórzy autorzy podkreślają “neurobiologiczność” pochodzenia ADHD, czyli jego neurorozwojowy charakter. Co to oznacza? Wyjaśnia certyfikowana psychoterapeutka Agnieszka Achramowicz-Bielecki

    ADHD a funkcjonowanie i inne zaburzenia

    ADHD a funkcjonowanie i inne zaburzenia

    ADHD a inne zaburzenia psychiczne

    Osoby z ADHD bardzo często cechuje wysoka „współchorobowość”, zważywszy na historię ich życia, niepowodzeń, pomyłek oraz potknięć. Dotyczy to w szczególności problemów psychicznych takich jak zaburzenia depresyjne, zaburzenia osobowości oraz wszelkie zaburzenia lękowe takie jak przykładowo lęk paniczny. Jak można się łatwo domyślić, te zaburzenia mogą znacząco przyczyniać się do pogorszenia jakości życia owych 58% osób dotkniętych ADHD.

    Na szczęście, od lat 80. odnotowuje się coraz większe zainteresowanie badaniem mechanizmu powstawania ADHD oraz znalezieniem sposobu optymalnego leczenia farmakologicznego oraz psychoterapeutycznego.

    ADHD a funkcjonowanie

    Osobę z ADHD można porównać do pingwina na pustyni, który jest zagubiony, lekko niezdarny i będzie szukał oazy z odrobiną wody. Na pustyni nie jest to takie łatwe, czasami nie znajdzie jej wcale, dlatego szybko staje się znudzony i sfrustrowany. Natomiast gdy znajdzie wodę, jest w swoim żywiole – szybki i zwinny, porusza się jak błyskawica, łapiąc małe rybki. Podsumowując, osoba z ADHD powinna odnaleźć środowisko, w którym będzie czuła się dobrze, gdzie jej zdolności, kreatywność oraz inne wspaniałe cechy zostaną docenione. W takim środowisku współistniejące zaburzenia lękowe lub depresyjne zaczną słabnąć, a osoba ta może znaleźć się w gronie 42% szczęśliwców z ADHD, którzy zgłaszają bardzo dobry stan swojego zdrowia psychicznego. Hallowell stwierdza, pewnie nie bez przyczyny, ponieważ sam przyznaje się do ADHD, że odpowiednie zajęcie (zawód, specjalizacja) i odpowiedni, empatyczny i zorientowany w temacie partner mogą przyczynić się do całkowitego sukcesu w poprawie jakości życia u osób z ADHD.

    ADHD a terapia schematu

    ADHD a terapia schematu

    Wielość nurtów psychoterapii może przyprawić o zawrót głowy. Dziś chciałabym przybliżyć, w jaki sposób Terapia Schematu może pomóc osobom z ADHD w pracy z własnymi nieadaptacyjnymi schematami i niezaspokojonymi potrzebami.

    Terapia Schematu - początkowo ukierunkowana głównie na pomoc w długotrwałych, przewlekłych trudnościach, takich jak zaburzenia osobowości - obecnie z coraz większym powodzeniem stosowana jest także w depresji, zaburzeniach lękowych, zaburzeniach odżywiania, trudnościach związanych z niską samooceną, perfekcjonizmem, relacjami społecznymi - czemu więc nie w ADHD?

    Czym jest terapia schematu i może pomóc osobom z ADHD?

    Przybliżając w jak największym skrócie założenia Terapii Schematu: podłożem pojawienia się trudności, czy wręcz symptomów psychopatologicznych są niezaspokojone w dzieciństwie potrzeby, takie jak więź (oparta na bezpieczeństwie i akceptacji), autonomia i kompetencja, realistyczne granice, wolność wyrażania własnych potrzeb i emocji, a także zabawa. Rozwijając się, dziecko napotyka zadania rozwojowe, które dzięki własnym zasobom (czynnikom ochronnym), ale również dzięki pomocy otoczenia jest w stanie rozwiązywać. W jego życiu pojawiać się mogą jednak również wyzwania, z którymi dziecko nie będzie potrafiło sobie z różnych powodów poradzić. Do tych powodów mogą zaliczać się m.in. brak odpowiednich kompetencji otoczenia, czy choćby czynniki biologiczne, takie jak ADHD. Dziecko z ADHD może mieć trudność z adekwatnym nawiązywaniem relacji z innymi - może być impulsywne, wtrącać się do zabaw innych dzieci, dyrygować nimi, niszczyć ich rzeczy - a przez to być odrzucane przez grupę. Może łatwo się dekoncentrować, zapominać o obowiązkach, gubić rzeczy- co z kolei może stać się źródłem napięć pomiędzy nim a rodzicami, nauczycielami („Skup się! Uspokój się! Zachowuj się!”). Zaczyna czuć, że odstaje, nie spełnia oczekiwań, nie są zaspokojone jego potrzeby, choćby zrozumienia, akceptacji, czucia się częścią grupy- a to już stanowi pożywkę do wykształcenia się nieadaptacyjnych schematów - czyli sztywnych wzorców myślenia, które niekorzystnie wpływają na nasze zachowanie.

    Autorzy badania przytoczonego w streszczanym przeze mnie artykule wskazują, że w porównaniu z grupą kontrolną, osoby z ADHD uzyskały podwyższone wyniki zwłaszcza w odniesieniu do schematów: porażki, wadliwości/ wstydu, izolacji społecznej, niedostatecznej samodyscypliny i samokontroli, podporządkowania, deprywacji emocjonalnej.

    Schematy najczęściej występujące u osób z ADHD

    Porażka: Osoba z tym schematem jest przekonana, że nie jest w stanie osiągnąć tyle, ile jego rówieśnicy/grupa odniesienia. Może być przekonana, że jest głupia, pozbawiony talentu i wiedzy. Nie podejmuje w związku z tym działań w sferach, w których przekonana jest o swojej bezwartościowości (np. praca zawodowa) - lub obniża sobie poprzeczkę. W jaki sposób ten schemat kształtuje się u dzieci z ADHD? Od najmłodszych lat system edukacji ocenia nas za efekty, rezultaty- a nie starania czy dążenia. Dlatego nawet jeśli dziecko z ADHD włoży wiele wysiłku w wykonanie zadania, ale gdzieś się pomyli lub popełni błąd- uznawane jest to za porażkę. Doświadczając wielu niepowodzeń, z biegiem czasu generalizuje przekonanie o gorszości także na inne strefy życia.

    Wadliwość/wstyd: Osoba z tym schematem czuje, że nie zasługuje na akceptację i że jest gorsza, bezwartościowa, a inne osoby wkrótce to odkryją i ją odrzucą. W efekcie bardzo często czuje głęboki wstyd, jest silnie samokrytyczna. W jaki sposób ten schemat kształtuje się u dzieci z ADHD? Takie dziecko w porównaniu do grupy rówieśniczej bywa „zbyt gwałtowne, zbyt mało skoncentrowane, zbyt ruchliwe”, a to powoduje, że jest oceniane jako niedopasowane, odstające od grupy, przeszkadzające - a w toku życia generalizuje to przekonanie również na inne strefy.

    Izolacja społeczna: Taka osoba czuje się wyizolowana spośród reszty społeczeństwa/ludzkości, postrzega siebie jako kompletnie różną, wyraźnie odstającą od innych ludzi i ma poczucie, że zupełnie nie pasuje do żadnej grupy lub społeczności.

    Niedostateczna samodyscyplina i samokontrola: Schemat ten wiąże się z trudnością w tłumieniu własnych reakcji, tolerowaniem frustracji, utrzymaniem dyscypliny i dłuższego zaangażowania się w wykonywanie monotonnych, aczkolwiek potrzebnych zadań. Nic dziwnego, jeśli weźmiemy pod uwagę, że ADHD jest przewagą procesów pobudzenia nad hamowaniem. Podporządkowanie: Osoba z tym schematem podporządkowuje swoją wolę dążeniom innych ludzi, aby uniknąć negatywnych konsekwencji. W efekcie tłumi własne uczucia, potrzeby i preferencje. Jest przekonana, że jej uczucia i pragnienia nie liczą się dla innych. Motywacją do takiego zachowania jest obawa o doświadczenie gniewu ze strony innych, czy odrzucenia. Prowadzi to do kumulacji złości i okresowych epizodów nieadekwatnej ekspresji tego uczucia (np. napady szału, zachowania bierno-agresywne), co z kolei może nas wtórnie narazić na niezrozumienie.

    Deprywacja emocjonalna: Schemat ten wiąże się z przekonaniem, że nasze podstawowe emocjonalne potrzeby nie zostaną zaspokojone albo zostaną zaspokojone w niewłaściwy sposób przez innych. Potrzeby te dotyczą czułości, empatii, ciepła, ochrony, bliskości i troski. Schemat ten powstaje w efekcie interakcji z otoczeniem, które nie daje wystarczającej bliskości, wsparcia czy uwagi dziecku. Dzieci z ADHD są na to bardziej narażone, ponieważ są one stale aktywne, co łatwo wyczerpuje rodziców i powoduje, że w pewnym momencie nie są już oni zainteresowani zabawą z dzieckiem.

    Gdybym miała w skrócie podsumować założenia terapii schematu, powiedziałabym, że chodzi o to, aby pacjent nauczył się rozpoznawać bodźce, które uruchamiają dany schemat, dystansował się emocjonalnie od tychże schematów, powstrzymywał się od spontanicznej, nieadaptacyjnej reakcji oraz nauczył się nowych sposobów reagowania, gdy schemat jest aktywny. Podczas terapii schematów pacjent doświadcza ze strony terapeuty tzw. ograniczonego, powtórnego rodzicielstwa, dzięki któremu uczy się zaspokajać swoje potrzeby, dawać sobie to, czego nie otrzymywał w dzieciństwie, w efekcie czego zaczyna traktować siebie z większym zrozumieniem oraz współczuciem.

    Neurorozwojowy charakter ADHD

    ADHD a terapia schematu

    Kanadyjskie badanie z 2012 roku dotyczące 480 osób z ADHD pokazało, że aż 42% badanych zgłosiło bardzo dobry stan swojego zdrowia psychicznego. Inni autorzy podkreślają “neurobiologiczność” pochodzenia ADHD, czyli jego neurorozwojowy charakter. Mówiąc ogólnikowo, oznacza to nieodpowiednie, nieprawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Już w 1775 roku, Melchior Adam Weikhard donosił o problemie nadpobudliwości chłopców. Do dzisiaj wielu naukowców, lekarzy oraz innych zapaleńców próbuje odkryć tajemniczą istotę powstawania oraz trwania ADHD.

    Możemy opowiadać się za teorią „innego mózgu”, „mózgu łowcy”, „nieprawidłowego mózgu”, czy jakiegokolwiek innego określenia, bądź w ostateczności za teorią o nieprawidłowości w działaniu mózgu, a mimo to pozostaje nam 58% osób z ADHD, które nie są zadowolone ze swojego samopoczucia i dokonań, czyli, krótko mówiąc, ze swojego życia.

    Źródła:
    Artykuł Marty Figurskiej:
    Nowogrodzka, A., Piasecki, B. (2021). Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytami
    uwagi (ADHD) – rozpoznawanie nieadaptacyjnych schematów emocjonalnych i interwencje
    terapeutyczne. Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio J, Paedagogia- Psychologia,
    34(2), 133–143. DOI: 10.17951/j.2021.34.2.133-143.

    Artykuły Agnieszki Achramowicz-Bielecki:
    Edward M. Hallowell, John J. Ratey, Jak żyć z ADHD
    Infografika:
    psychiatraplus.pl/dwoch-na-pieciu-doroslych-z-adhd-czuje-sie-swietnie-psychicznie/